دانشگاه تبریز دانش مدیریت ورزش 2783-3283 4 1 2026 08 23 Designing a model of the consequences of quality improvement of physical education lessons in junior high schools in the Kahrizak region طراحی مدل پیامدهای کیفیت‌بخشی درس تربیت بدنی در مقاطع متوسطه اول در منطقه کهریزک 21578 10.22034/jsmk.2026.71055.1232 FA عباس کمالوند گروه تربیت بدنی، دانشگاه ایوانکی، ایوانکی، ایران فریده هادوی گروه تربیت بدنی، دانشگاه ایوانکی، ایوانکی، ایران شهرام نظری گروه تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. حسین منصوری گروه تربیت بدنی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران 0000-0002-7982-7478 Journal Article 2026 01 04 The present study aimed to identify and design a quality enhancement model for physical education (PE) in lower secondary schools located in Kahrizak, Tehran. A qualitative approach was adopted, employing the six-phase reflexive thematic-analysis procedure outlined by Braun and Clarke (2006). The research population comprised educational experts purposively selected through criterion-based sampling. Data were generated via semi structured interviews; theoretical saturation was attained after 17 interviews, and data collection was consequently concluded with the same number of participants. Member checking was employed to ensure the credibility of the findings. The analysis revealed that the anticipated outcomes of PE quality enhancement coalesced into five overarching themes: (1) students’ health and well-being, (2) social and personal skill development, (3) instructional quality and learning environment, (4) promotion of a physical-activity culture, and (5) continuous management and evaluation. Each superordinate theme encompassed several sub themes and corresponding initial codes. The findings indicate that isolated improvements in any single dimension rapidly dissipate if the remaining dimensions are neglected, because pupils, teachers, parents, and the school system constitute an open and intertwined ecology. Consequently, intervention policies and programmes must be configured as comprehensive packages that secure the synergy among these five domains; otherwise, piecemeal enhancements will prove unsustainable. پژوهش حاضر به شناسایی و طراحی مدل کیفیت بخشی درس تربیت بدنی در مدارس مقاطع متوسطه اول منطقه کهریزک تهران می‌پردازد. روش تحقیق کیفی و با استفاده از رویه های تحلیل مضمون براون و کلارک (2006) انجام گرفت. جامعه آماری را خبرگان حوزه آموزش و پرورش تشکیل داده بودند. روش نمونه گیری به صورت هدفمند و معیار محور بود. ابزار اندازه‌گیری مصاحبه‌های نیمه ساختار یافته بود که محقق با 17 مصاحبه به اشباع نظری رسید و روند گرداوری اطلاعات با 17 نفر به اتمام رسید. جهت بررسی اعتبار یافته های کیفی از روش بازبینی اعضا استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که پیامدهای کیفیت بخشی درس تربیت بدنی در 5 طبقه نهایی ادغام شدند از جمله: 1) سلامت و رفاه دانش‌آموزان 2) توسعه مهارت‌های اجتماعی و فردی 3) کیفیت آموزش و محیط یادگیری 4) توسعه فرهنگ ورزش و فعالیت بدنی 5) مدیریت و ارزیابی مستمر هستند، هر مضمون نهایی شامل مضامین فرعی و کدهای اولیه مربوط به خود می باشد. براین اساس یافته‌ها نشان می‌دهد هر گونه ارتقا در یک وجه، در صورت بی‌توجهی به سایر وجوه‌ها، پس از مدت کوتاهی تثبیت نمی‌شود؛ زیرا دانش‌آموز، معلم، والدین و نظام مدرسه یک نظام باز و درهم‌تنیده می‌سازند. بنابراین سیاست‌ها و برنامه‌های مداخله‌ای باید به‌صورت بسته جامع طراحی شوند تا هم‌افزایی این پنج حوزه تضمین گردد، در غیر این صورت بهبودهای جزیره‌ای دوام نخواهند آورد.